Neden hep yanlis insanlara asik oluruz?

Yanlis insanlara asik oluyoruz çünkü kafamizin içinde "dogru insan" diye bir kavram var. Zihnimizde belli ölçülerden, daha dogrusu kaliplardan meydana gelen bir þema oluþturuyoruz. Durmadan hayatýmýzýn erkeðini arýyoruz ve onu bulma konusunda oldukça sabýrsýz davranýyoruz. Ayrýca kabul edin ki, aþk söz konusu olduðunda yasaklarýn ve engellerin ayrý bir çekiciliði oluyor. Ýmkansýzlýk aþka bambaþka bir lezzet katýyor. Biz de aslýnda içten içe bu imkansizligi yaþamaktan hoþlanýyor, bunun içimizdeki tutkuyu arttýrmasýna göz yumuyor, bir yandan da bir türlü düzenli ve uzun bir iliþki kuramamanýn acisini çekiyoruz.

Aþk, her zaman fedakarlýk mý demek?

Tabii ki hayýr. Bir tarafýn diðeri için kendini hiçe saymasý aþk deðildir. Aþk iki kiþilik bir egoizm ve aslýnda insanýn tamamen kendi egosunu tatmin etmek, ruhunu doyurmak, kalp çiçeðinin suyunu vermek için yaþamaya ihtiyaç duyduðu bir süreç. Fakat bu egoizmi olumsuz anlamda ele almamak gerek. Birbirine aþýk olan iki insanýn iliþkileri, bir yönüyle dünyanýn geri kalanýna kapalýdýr. Onlarýn kendilerine özgü bir dilleri, bir iletiþim biçimleri, bazen etraflarýndaki hiç kimsenin, en yakýnlarýnýn bile içine giremediði bir dünyalarý vardýr. Aþkýn egoist yaný sýradan bir bencillikten çok, bir kabuðuna çekilmiþlikten ve mahremiyetten kaynaklanýr. Ancak bir tarafýn kendini parçalamasý ve diðerinin bundan faydalanmasý aþkýn deðil, tek yönlü bir baðýmlýlýðýn iþaretidir.

Aþk filmlerinin hayatýmýzdaki önemi nedir?

Özellikle biz kadýnlarýn zaafý sayýlabilecek bu filmler, aþký daha iyi algýlamak üzere gözümüzü açmamýzý saðlar. Ýçimizdeki yoðun duyguya karþý olan güvenimizi arttýrýr. Aþk filmlerine çok meraklýyýz çünkü bizi zaman zaman ümitsizliðe, kuruntulara, endiþelere, korkulara, acý çekmeye ve yenilgiye sürükleyen bu hissin bir anlamý olduðunu tekrar tekrar görmemiz gerek. Beyazperdede bu duygu her zaman daha basit görünür ve bu basitlik bizi içine girdiðimiz açmazlardan biraz olsun çýkarýr.