Internet Aski

insan kendini ne zaman yükseklerde hisseder?ne zaman içindeki mutlulukla o yükseklerden asagilara birakir kendini?ne zaman yasanasi günlerin sahiplerini arar bir yerlerde?

çocuk aðlýyordu,eþi ise mutfakta onu bekliyordu...iki eli vardý ama uzun deðildi..hamarattý genç kýzken her oðlan annesi onu almak için yarýþmýþlardý birbirileriyle.ilk önce çocuðunu emzirdi en tatlýsýndan þevkat sundu ona,sevgisini gösterdi.ama eþi:nerdesin dilara?çabuk kahvaltýmý hazýrla,iþe geç kalýyorum,diyerek sesini salmýþtý.sanki evde deðil pazarda karpuz satýyordu.dilara derinden bir iç çekti,sabýrla çabucak kahvaltýyý hazýrladý..eliyle dolabý açtý,malzemeleri masanýn üzerine koydu.bir çatal derken iþlem tamamdý..eþi kahvaltýsýný yapardý artýk..gerçi onunda eli kolu vardý ama o erkekti,erkek.çalýþýyordu evinin ihtiyaçlarýný o karþýlýyordu hep.dilaranýn parasýný da alýrdý harcar diye..ama onun aldýðý paralarý ne yaptýðýný da bilen yoktu..

o gün izinliydi dilara.eþi gider gitmez bayiden aldýðý bir günlük internet baðlantý þifresini kurdu bilgisayarýna.kendini unutma zamaný gelmiþti.çocuk da uyumuþtu oh ne güzeldi.sigarasý ve içindeki volkan bir olup baþladýlar odayý mutluluðun sisiyle doldurmaya.

''slm'',''nasýlsýn caným'' cümlesi ilk geldiðinde gözlerinin ufuklarýnda þimþekler çaktý dilaranýn.zamaný durduramadýðý anlar geldi aklýna.duvaklý bir þekilde gelin arabasýndan indiðinde bu eve girmek istemediðini anýmsadý.içimizde doðru olduðunu zannettiðimiz nice kararlarýmýz vardýr piþmanlýk duyduðumuz,nice kendimizi aldatýþlarýmýz vardýr inatlara karþý yapmýþ olduðumuz.dilara da öyle yapmýþtý.güzeldi,çok güzel ve çirkin olmak baþa belaydý bu zamanda.güzel olsan konuþanýn çok olurdu,çirkin olsan bol bol reklamýn yapýlýrdý kadýnlar meclisinde?dilara bulunduðu ortamdan kurtulmak için evlenmiþti.sonradan anladý öfkeyle kalkanýn zararla oturduðunu.evlenirken melek olanýn evin içinde hep gözünün trende olduðunu.

kah bir deniz kenarýnda yakamoz seyrettiler kah duygularýný çarpýþtýrýp uzaktan uzaða gözgöze geldiler.leyla ile mecnunun ayrýlýklarýndan konuþtular.çelebisi oldular aþkýn, cisimsiz.sevmek buymuþ dedi dilara,kavuþamamakmýþ dedi.acýsýyla kahrolmakmýþ sevgilinin..yokluklarda mutluluk yaratabilmekmiþ yaþmak, diye düþündü.görüp de dokunamadýðý,kendisi kadar tanýyamadýðý bir insaný sevmiþti.ama bu nasýl olmuþtu o da farkýnda deðildi.

aldatmanýn en kötüsü tensel deðil,duygusaldýr aslýnda.dilara hiç bir zaman aklýndan birincisini geçirmedi ama ikincisini çoktan yapmýþtý bile.ne yapsýndý?bir merhaba,bu gün neler yaptýn demek yoktu eþinde.iþten gelir yemek hazýrmý diye sorardý ilk.onun çayý gelsindi sonra.meyvelerini yesindi televizyon seyrederken.
kumandanýn tek sahibi oydu.dilarayý býrakýn çocuklarýnýn bile baþýný okþamazdý sevgiyle.hadi dýþarý çýkalým yemeði dýþarda yiyelim hep beraber,sinemaya gidelim,hafta sonu þunu yapalým demezdi.dilara þevkati bulduðu yuvaya konmak istedi o kadar,gerisi yalandý.ama çocuklarýný düþünüyordu.onlara hiç belli etmiyordu babalarýna duyduðu nefreti,içindeki saklý sevgiliyi.tek belli ettiði þey nete giremediðinde içinden onlara taþmasýný engelleyemediði stresiydi.

ayný yastýkda iki duygu yanyana geliyordu her akþam.birisi deniz kenarýnda birisi ýrmak kenarýnda seyerediyordu yýldýzlarýn kaymasýný.göz göze gelmeden sahte bir özlemle oturuluyordu müsafirlerin karþýsýnda.her sabah yeni yeni konuþmalarla doðuyordu güneþ.oysa insanýz bizler.kendimize saygý duyulmadýðýnda neden saygýsýzlýkla cevap veririzki muhatabýmýza?neden cesaretimizi elimize alýp kendimize saygý duyulmasýný isteyemeyiz ki?neden sevmediðimiz bir insanýn onurunu zedeleyerek onu sýrtýndan býçaklarýz ki?neden her yolun ayrýmý varken iki yolu ayný evin kapýsýnda birleþtirmede inat ederizki?neden bize ulaþmak isteyenlere yollarýmýzý kapatýrýz ki?neden ikilemlerimizi bir yana býrakýp sevdiklerimizle yanyana yaþamak için çabalayamayýz?içimizde,bilinçaltýmýzda sakladýðýmýz hisleri neden nette dile getiririz?bulduðunu kaybetmekten korkmak mý yoksa bulunduðu yerden memnun olup lafýn geliþi sevmek mi?